تیم رسانهای سپهران کابل فیدار ــ وودساید انرژی همزمان با افزایش سود و درآمدهای نفتی خود، برنامه سرمایهگذاری پنج میلیارد دلاری در انرژیهای پاک و بخشی از اهداف بلندمدت کاهش انتشار را کنار گذاشت؛ تصمیمی که از بازگشت تمرکز یکی از بزرگترین شرکتهای انرژی استرالیا به نفت و گاز حکایت دارد.
شرکت استرالیایی وودساید انرژی اعلام کرد دیگر خود را به سرمایهگذاری پنج میلیارد دلار در انرژیهای جدید تا سال ۲۰۳۰ متعهد نمیداند. این شرکت همچنین یکی از اهداف بلندمدت کاهش انتشار خود را کنار گذاشته و تصمیم گرفته است سرمایهگذاریهای آینده را بر اساس بازده اقتصادی و وضعیت بازار ارزیابی کند.
بر اساس گزارش امروز رویترز، این تغییر راهبرد پس از انتشار عملکرد مالی قدرتمند وودساید در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ اعلام شد. سود خالص تعدیلشده شرکت با افزایش ۷ درصدی به ۱٫۳۳ میلیارد دلار رسید و اندکی از پیشبینی ۱٫۳۲ میلیارد دلاری تحلیلگران فراتر رفت.
سود خالص گزارششده وودساید نیز با جهشی ۲۷ درصدی به ۱٫۶۷ میلیارد دلار رسید و درآمد عملیاتی آن با ۱۳ درصد افزایش، حدود ۷٫۴۵ میلیارد دلار ثبت شد. تفاوت میان رشد ۷ و ۲۷ درصدی به این دلیل است که رقم نخست به سود تعدیلشده و رقم دوم به سود خالص حسابداری شرکت مربوط میشود.
افزایش قیمت نفت و گاز یکی از عوامل اصلی بهبود عملکرد مالی این شرکت بود. متوسط قیمت تحققیافته محصولات وودساید از ۶۱٫۷۰ دلار در مدت مشابه سال گذشته به ۷۴ دلار برای هر بشکه معادل نفت افزایش یافت. این رشد قیمت، کاهش حجم تولید شرکت را تا حد زیادی جبران کرد.
وودساید همچنین با انتقال محمولههای خود به بازارهایی که قیمتهای بالاتری داشتند، از بحران انرژی خاورمیانه سود برد. این شرکت انتظار دارد در ادامه سال نیز از معاملات و تغییر مقصد محمولههای نفت و گاز طبیعی مایع درآمد بیشتری به دست آورد.
لیز وستکات، مدیرعامل وودساید، در گفتوگو با رویترز گفت این شرکت برای اقتصادیکردن سرمایهگذاریهای انرژی پاک تلاش کرده، اما موفق نشده است. به گفته او، مشتریان کافی برای حمایت از برخی پروژهها وجود نداشتند و شرکت در شرایط فعلی مسیر روشنی برای سرمایهگذاری پنج میلیارد دلار تا سال ۲۰۳۰ نمیبیند.
یکی از نمونههای این ناکامی، پروژه هیدروژن سبز H2OK در ایالت اوکلاهامای آمریکاست که وودساید آن را در سال ۲۰۲۵ متوقف کرد. این پروژه قرار بود با استفاده از برق تجدیدپذیر، هیدروژن تولید کند؛ اما نبود تقاضای تجاری کافی و دشواری دستیابی به بازده اقتصادی، ادامه آن را ناممکن کرد.
اکنون آینده مجموعه «بومونت نیو آمونیا» در تگزاس نیز در هالهای از ابهام قرار گرفته است. وودساید این دارایی را با پرداخت ۲٫۳۵ میلیارد دلار خریداری کرده بود و آن را یکی از پایههای راهبرد انرژی کمکربن خود میدانست. این تأسیسات ظرفیت تولید و صادرات سالانه ۱٫۱ میلیون تن آمونیاک را دارد و قرار بود با استفاده از هیدروژن و فناوری جذب کربن، آمونیاک کمکربن تولید کند.
وودساید اعلام کرده است که پروژه بومونت وارد بازبینی کامل راهبردی خواهد شد. ادامه فعالیت، تغییر ساختار، یافتن شریک یا حتی فروش مجموعه از گزینههایی است که ممکن است بررسی شود. تقاضای ضعیفتر از انتظار برای آمونیاک کمکربن و تغییر سیاستهای اقلیمی در بازارهای بزرگ، چشمانداز تجاری این پروژه را مبهم کرده است.
این شرکت همچنان هدف کاهش انتشار مستقیم فعالیتهای خود تا سال ۲۰۳۰ را حفظ میکند؛ اما هدف مربوط به انتشار «دامنه سه» کاهش خواهد یافت. انتشار دامنه سه شامل گازهای گلخانهای تولیدشده هنگام مصرف و سوزاندن نفت و گاز فروختهشده به مشتریان است و معمولاً بخش عمده ردپای کربنی شرکتهای انرژی را تشکیل میدهد.
برنامه پنج میلیارد دلاری وودساید در سال ۲۰۲۱ و همزمان با افزایش فشار سرمایهگذاران برای آمادهسازی شرکت در برابر گذار جهانی انرژی تدوین شده بود. بااینحال، طرح اقلیمی این شرکت دو سال پیش با مخالفت ۵۷٫۸ درصد از سهامداران روبهرو شد؛ زیرا بسیاری از آنها اقدامات وودساید برای کاهش انتشار را ناکافی میدانستند.
بحران انرژی ناشی از جنگ ایران و محدودشدن جریان نفت و LNG از تنگه هرمز نیز معادلات اقتصادی شرکتهای بزرگ انرژی را تغییر داده است. افزایش نگرانی درباره امنیت عرضه و رشد قیمت سوختهای فسیلی، بار دیگر نفت و گاز را به سودآورترین بخش سبد سرمایهگذاری این شرکتها تبدیل کرده است.
این شرایط بهویژه برای وودساید اهمیت دارد؛ زیرا تا سال ۲۰۲۸ حدود ۷۵ درصد قراردادهای LNG این شرکت به قیمت نفت وابسته خواهد بود. در نتیجه، افزایش بهای نفت مستقیماً درآمد حاصل از فروش گاز طبیعی مایع را نیز بالا میبرد و انگیزه سرمایهگذاری در کسبوکارهای اصلی شرکت را تقویت میکند.
وودساید همزمان برنامه کاهش سالانه ۳۵۰ میلیون دلار هزینه از سال ۲۰۲۸ را آغاز کرده و پیشبینی تولید سال ۲۰۲۶ خود را در محدوده ۱۷۴ تا ۱۸۵ میلیون بشکه معادل نفت حفظ کرده است. بودجه سرمایهگذاری شرکت نیز بین چهار تا ۴٫۵ میلیارد دلار باقی خواهد ماند.
تصمیم وودساید نمونهای از تغییر گستردهتر در صنعت جهانی انرژی است. شرکتهایی مانند BP و شل نیز بخشی از سرمایهگذاریهای تجدیدپذیر خود را کاهش داده و دوباره بر نفت، گاز و LNG متمرکز شدهاند. کندی تقاضا برای محصولات کمکربن، نبود مشوقهای پایدار و بازده بالاتر سوختهای فسیلی، اجرای بسیاری از وعدههای پیشین را دشوار کرده است.
حالا به نظر می رسد گذار انرژی تنها با تعیین اهداف اقلیمی پیش نمیرود و پروژههای سبز برای ادامه حیات به مشتری، زیرساخت، سیاست حمایتی و بازده اقتصادی نیاز دارند. در شرایطی که بحرانهای ژئوپلیتیکی امنیت عرضه را دوباره به اولویت دولتها و شرکتها تبدیل کردهاند، رقابت میان سود کوتاهمدت نفت و سرمایهگذاری بلندمدت در انرژی پاک شدیدتر شده است.
تهیهشده توسط تیم رسانهای سپهران کابل فیدار؛
استفاده از مطالب با ذکر منبع مجاز است