تیم رسانهای سپهران کابل فیدار ــ توتالانرژیز (TotalEnergies) پس از بازطراحی پروژه «پاپوآ LNG» (Papua LNG) و کاهش حدود چهار میلیارد دلار از هزینههای آن، قصد دارد تا ماه نوامبر ۲۰۲۶ تصمیم نهایی سرمایهگذاری را اتخاذ کند. این مجموعه با ظرفیت تولید سالانه ۵٫۶ میلیون تن گاز طبیعی مایع، در صورت تصویب به یکی از بزرگترین پروژههای صنعتی پاپوآ گینه نو تبدیل میشود و بازار گستردهای برای تجهیزات نفت و گاز، سامانههای برق، کابلهای صنعتی و ابزار دقیق ایجاد خواهد کرد.
پروژه پاپوآ LNG (Papua LNG) قرار است گاز میدانهای «اِلک» (Elk) و «آنتلوپ» (Antelope) در خشکی پاپوآ گینه نو را استخراج و پس از انتقال به ساحل، به گاز طبیعی مایع تبدیل کند. موقعیت این کشور در اقیانوس آرام و نزدیکی آن به بازارهای آسیایی، به پروژه امکان میدهد LNG را با مسیر حمل کوتاهتری به مصرفکنندگان بزرگی مانند چین، ژاپن و کرهجنوبی برساند.
این طرح طی سالهای گذشته با افزایش هزینه ساخت، مذاکرات قراردادی و تأخیر در برنامه سرمایهگذاری روبهرو بود. برآورد هزینه پروژه در سال ۲۰۲۴ به حدود ۱۸ میلیارد دلار رسیده بود؛ رقمی که بازده اقتصادی آن را زیر سؤال میبرد و شرکا را به بازنگری در طراحی و مناقصهها واداشت.
بر اساس گزارش رویترز (Reuters) درباره آخرین وضعیت پاپوآ LNG، برگزاری دوباره مناقصههای مهندسی، تأمین تجهیزات و ساخت و همچنین بهینهسازی طراحی، هزینه سرمایهای پروژه را حدود چهار میلیارد دلار کاهش داده و به ۱۴ میلیارد دلار رسانده است.
پاتریک پویانه، مدیرعامل توتالانرژیز (TotalEnergies)، گفته است شرکت امیدوار است تصمیم نهایی سرمایهگذاری تا ماه نوامبر اتخاذ شود. پایان ارزیابی پیشنهادهای مهندسی و ساخت یکی از موانع اصلی پروژه را برطرف کرده است؛ بااینحال، نتایج مناقصهها همچنان باید به تأیید تمام شرکا برسد.
تصمیم نهایی سرمایهگذاری یا FID مرحلهای است که شرکتها پس از اطمینان از هزینهها، منابع مالی، قراردادهای فروش، مجوزها و بازده اقتصادی، رسماً بودجه ساخت پروژه را تصویب میکنند. تا پیش از عبور از این مرحله، حتی پروژهای با مطالعات مهندسی کامل نیز ممکن است متوقف یا بار دیگر بازطراحی شود.
در ساختار تازه، مسئولیت اپراتوری پروژه به واحد محلی اکسونموبیل (ExxonMobil) منتقل میشود. این شرکت هماکنون مجموعه PNG LNG را در همان کشور اداره میکند و قرار است با استفاده مشترک از نیرو، تجربه عملیاتی و بخشی از زیرساختهای موجود، هزینه و پیچیدگی اجرای پروژه جدید را کاهش دهد.
توتالانرژیز (TotalEnergies) با فروش ۹٫۱ درصد از سهم خود، مالکیتش را از ۲۹٫۱ به ۲۰ درصد کاهش میدهد. سانتوس (Santos) با پرداخت ۱۸۹ میلیون دلار برای خرید ۳٫۳ درصد دیگر، سهم خود را به ۲۱ درصد میرساند. سهم اکسونموبیل (ExxonMobil) نیز به ۳۴٫۱ درصد و سهم انیوس اکسپلورا (ENEOS Xplora) ژاپن به ۲٫۴ درصد افزایش خواهد یافت. دولت پاپوآ گینه نو نیز قرار است در زمان تصمیم نهایی سرمایهگذاری، سهمی غیرمستقیم معادل ۲۲٫۵ درصد داشته باشد.
این تغییرات به معنای خروج توتالانرژیز (TotalEnergies) از پروژه نیست. شرکت فرانسوی همچنان ۲۰ درصد سهام را نگه میدارد و سالانه به ۱٫۵ میلیون تن LNG تولیدی دسترسی خواهد داشت تا آن را در شبکه جهانی تجارت گاز خود عرضه کند.
توتالانرژیز (TotalEnergies) و شرکت دولتی کومول پترولیوم (Kumul Petroleum) همچنین یک شرکت مشترک بازاریابی تشکیل دادهاند که فروش سالانه ۲٫۴ میلیون تن از مجموع ۵٫۶ میلیون تن محصول پروژه را برعهده خواهد داشت. دستیابی به قراردادهای مطمئن فروش برای تأمین مالی چنین طرح بزرگی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا بانکها و سرمایهگذاران پیش از اختصاص منابع، به درآمدهای آینده و مشتریان بلندمدت پروژه توجه میکنند.
پاپوآ LNG (Papua LNG) قرار است از تأسیسات موجود PNG LNG در منطقه کاؤشن بِی (Caution Bay) استفاده کند و بهجای ساخت یک پایانه کاملاً مستقل، زیرساخت تازه را با مجموعه فعال اکسونموبیل (ExxonMobil) یکپارچه سازد. این مدل امکان استفاده مشترک از اسکله، تأسیسات صادراتی، خدمات عملیاتی و برخی تجهیزات جانبی را فراهم میکند.
بر اساس معرفی رسمی پروژه پاپوآ LNG (Papua LNG)، در طراحی این مجموعه از واحدهای مایعسازی برقی و سامانه تزریق دوباره دیاکسیدکربن به مخزن استفاده خواهد شد. مجریان پروژه میگویند این طراحی میتواند از انتشار حدود یک میلیون تن دیاکسیدکربن در سال جلوگیری کند؛ هرچند سوزاندن LNG در بازارهای مصرف همچنان انتشار کربن خود را خواهد داشت.
عبور پروژه از مرحله FID میتواند تقاضای قابلتوجهی برای تجهیزات صنایع نفت و گاز ایجاد کند. توسعه چاهها، واحدهای فرآورش گاز، خطوط انتقال، تأسیسات مایعسازی، مخازن، اسکله صادراتی و سامانههای ایمنی به شبکه گستردهای از برق و ارتباطات نیاز دارد.
کاهش هزینه پروژه از ۱۸ به ۱۴ میلیارد دلار، پاپوآ LNG را به تصمیم ساخت نزدیکتر کرده است؛ اما چراغ سبز نهایی همچنان به موافقت شرکا، تثبیت قراردادها و اطمینان از فروش محصول بستگی دارد. اگر تصمیم سرمایهگذاری طبق برنامه در نوامبر صادر شود، یکی از بزرگترین بازارهای تازه تجهیزات نفت و گاز در منطقه آسیا–اقیانوسیه وارد مرحله اجرایی خواهد شد.
تهیهشده توسط تیم رسانهای سپهران کابل فیدار؛
استفاده از مطالب با ذکر منبع مجاز است.