تیم رسانهای سپهران کابل فیدار ــ تردد ثبتشده کشتیها در تنگه هرمز طی روز سهشنبه به فقط چهار فروند کاهش یافت؛ درحالیکه میانگین روزانه ۱۰ روز گذشته ۱۸ کشتی بود. هیچ نفتکش بسیار بزرگ حامل نفت خام یا کشتی LNG در میان شناورهای شناساییشده قرار نداشت؛ این در حالی است که پیشتر نزدیک به بیست درصد از تجارت جهانی نفت و گاز طبیعی مایع از آن عبور میکرد.
دادههای مقدماتی تردد دریایی نشان میدهد دو کشتی روز سهشنبه وارد خلیج فارس شدهاند و دو کشتی نیز از تنگه هرمز خارج شدهاند. این آمار در مقایسه با سطح معمول رفتوآمد در یکی از مهمترین گذرگاههای انرژی جهان، کاهش شدیدی را نشان میدهد.
به نوشته رویترز، هیچیک از چهار شناور ثبتشده نفتکش بسیار بزرگ یا حامل LNG نبودهاند. نبود این کشتیها اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا بخش عمده صادرات نفت و گاز خلیج فارس با شناورهای بزرگ انجام میشود.
یکی از کشتیهای خروجی، حامل حدود ۴۷۰ هزار بشکه گاز مایع نفتی یا LPG بود. کشتی دیگری نیز با حدود ۵۱۰ هزار بشکه نفتا از مسیر تنگه خارج شد. دو شناور ورودی شامل یک نفتکش کوچک حامل فرآوردههای نفتی و یک کشتی فلهبر خشک بودهاند.
آمار ثبتشده لزوماً تمام تردد واقعی را نشان نمیدهد. برخی کشتیها ممکن است سامانه شناسایی خودکار یا AIS را خاموش کرده یا اطلاعات موقعیت خود را ناقص ارسال کرده باشند؛ اقدامی که در شرایط نا امن برای کاهش قابلیت ردیابی انجام میشود. خاموشکردن تجهیزات موقعیتیابی ارزیابی دقیق حجم نفت و گاز عبوری را دشوار میکند.
تنگه هرمز تنها مسیر دریایی خروج نفت و LNG برای چند تولیدکننده بزرگ خلیج فارس است. قطر بخش عمده LNG خود را از این گذرگاه صادر میکند و محمولههای نفتی ایران، عراق، کویت، بحرین، امارات و بخش بزرگی از صادرات عربستان نیز به آن وابستهاند. کاهش تردد در هرمز همزمان با توقف خط لوله شرق–غرب عربستان و تعلیق بارگیری در بندر ینبع رخ داده است. این همزمانی، ظرفیت مسیرهای جایگزین را محدودتر کرده و نگرانی بازار درباره تحویل نفت و فرآوردههای منطقه را افزایش داده است.
شرکتهای کشتیرانی در چنین شرایطی ممکن است حرکت کشتی را به تعویق بیندازند، مسیر را تغییر دهند یا برای عبور هزینه بیشتری مطالبه کنند. افزایش حق بیمه جنگ، کرایه حمل و هزینههای امنیتی نیز میتواند به قیمت نهایی محموله اضافه شود. در مقابل، تردد در تنگه بابالمندب در طول همان روز ۲۲ کشتی ثبت شده است که فقط اندکی کمتر از ۲۴ کشتی روز قبل بود. به این ترتیب به نر می رسد اختلال اصلی فعلاً بر هرمز متمرکز است، هرچند امنیت بابالمندب و دریای سرخ نیز همچنان برای تجارت جهانی انرژی اهمیت دارد.
پیامد صنعتی این اختلال از بازار سوخت فراتر میرود. افزایش هزینه نفت، گاز و حمل دریایی میتواند بهای مواد پتروشیمی، پلیمرهای عایقی، فلزات و تجهیزات وارداتی را بالا ببرد و هزینه تولید و انتقال محصولات سیم و کابل را افزایش دهد.
تهیهشده توسط تیم رسانهای سپهران کابل فیدار؛
استفاده از مطالب با ذکر منبع مجاز است.